ماتعجزش

ليلتك بتضحك، مش حاسس إنك محتاج تشترى كتاب جديد لحد من عتاولة الكتابة وتقعد تقراه ساعة عصرية على شط البحر أو على أقل تقدير فى بلكونة بيتكم اللى اكتشفت فجأة إنك ماروحتوش من زمان لدرجة إنك بقيت بتشك فى شكل بعض تفاصيله، طيب مش حاسس إنك فى عرض حتة مزيكا رايقة تتسرسب جوا روحك وتسحبك معاها حتة كنت بتروحها زمان، طيب بذمتك مش هافّة عليك غنوة كنت متعود تدندنها فى الشارع ومن كام يوم لما جيت تدندنها لقيت نفسك ناسى آخر كوبليه، مش مشتاق تمسك إيد حبيبتك وتتمشى معاها وتتكلموا فى حاجة بتاعتكم لوحدكم وماتخصش باقى الناس وتدوبوا فى الكلام لدرجة أنكم تنسوا المكان اللى ماشيين فيه، مش هافف عليك يوم مع أصحابك فى الشقة اللى كنتوا بتروحوها من كام سنة وتبيتوا فيها وكل شوية حد يقول "وطوا صوتكم"، مش طالبة معاك تنزل فى عز الليل وتطلع تسافر على أى حتة من غير ما تقول لحد، مش عايز تدخل السينما لوحدك زى زمان علشان فى فيلم عاجبك وماحدش من العيال عايز يدخله معاك، مش واحشاك رميتك فى حضن أمك وهى بتلعب فى شعرك وبتضحك وهى بتتريق على موقف عمله أبوك وانت بتضحك معاها، مش مشتاق لحضن من أبوك من اللى من غير ولا كلمة ده؟.. لو الحاجات دى كلها واحشاك واكتشفت انك ماعملتهاش ومحتاج تخطط علشان تعملها.. مبروك.. انت بتعجز.

هى دى طبيعة المرحلة العمرية، ولا ده بسبب الحاجات اللى بتحصل حوالينا واللى خلت الواحد اللى يفكر فى الحاجات اللى فاتت دى يقول لنفسه ويسمع من الناس كلمة "يا عم إحنا ف إيه ولا إيه"؟، لو كانت طبيعة المرحلة العمرية يبقى إحنا بنعجز بفعل الزمن ومرور الوقت، أما لو كانت الحاجات اللى حوالينا، يبقى إحنا بنتسرق مننا، والعمر بيتسرسب من غير ما ناخد بالنا، ومش معنى كده إن اللى حوالينا مش مهم، بس الحقيقة إن إحنا كمان مهمين، إحنا بكل تفاصيلنا وتفاهاتنا وضحكنا وبكانا وهزارنا وجنانا وعبطنا وفلسفتنا وخوفنا وجرأتنا وشططنا وحكاياتنا واصحابنا وناسنا وونسنا والأماكن المبنية جوانا من كتر ما اتزرعنا جواها.

مش كل شىء بيفوت فى عمرنا بيجرح، قلب الحياة مليان حاجات وبتفرح، وحياة أبوك يا شيخ إتشعبط فى أى حاجة منهم لو ماعرفتش تمسكهم كلهم، إقفش فى تفاصيلك وحاجاتك علشان تتمسك بحياتك، أرجوك ماتسيبهاش لحد، ولو جه يوم ولقيت نفسك بتقو "أنا وحشتنى"، ما تتكبرش على الشوق، خد أول نسمة هوا أو أول هفة شوق، واقعد مع نفسك، قبل ماتعجز بجد.. روحك تعجز.. حتى وانت شباب.

حاشية: فى وسط كل ما يجرى يبدو الحديث عن تفاصيلنا الخاصة شيئاً هامشياً، ولكن من قال أن الأشياء الهامشية ليست أشياء مهمة.. اكتشفت أنى كتبت هذا المقال وأنا انتهى منه، وحين انتهيت منه تأكدت أنى كبرت عاماً آخر.. واقتربت.. أو ابتعدت.